Bu hikayenin başlangıcı tam olarak 2017 yılının kış sezonuna denk geliyor. Kış sezonunda önceki üniversitemi bitirmek üzereydim ve ne yapacağım konusunda kararsızdım. Bir gün arkadaşımla çok sevdiğim bir hocamın yanına gittik ve ne yapacağım konusunda kararsız olduğumu , asıl hedefimin Kore Dili ve Edebiyatı olduğunu söyledim. O'da benim kız şimdi ikinci üniversitesine başladı. sen niye başlamıyorsun Halime ? Sınavlara gir okumaya devam et dedi. Bu benim mantığıma yatmıştı çünkü okulu bitirip bir yıl beklemeye karar vermiştim. Daha sonra yüksek lisansa başlayacaktım. Sınavlara girdim ve Kore dili edebiyatını kazanamadım. Ama yine Kayseri de olan Rus Dili ve Edebiyatı geldi. Okula gitmeyi kafama koymuştum çünkü yurt dışında çalışma hayalim vardı ve ben diğer türk toplumları ile iletişim kurabilecektim. Bu hem önceden okumuş olduğum Uluslararası İlişkilere de bir artı idi. Sınıfa bir hafta geç gelmiştim ve ilk dersimiz yazmaydı. Rahiya hoca kesintisiz rusça konuşuyordu. Kendime ben burada ne yapıyorum dedim. herkes anlıyor bir ben anlamıyordum gibi geldi ve ben kendime bir hafta vermiştim. Bir haftanın içinde bunun benim için uygun olmadığını düşünürsem bırakacaktım. Buraya 1-0 yenik başlamıştım. Kiril alfabesini bile bilmiyordum.Sınıf arkadaşlarım okumaya yazmaya gramere bile başlamışlardı. Rahiya hoca verdiği ödevi kocaman kocaman yazdığım için kızdığını hala unutmam. çok üzülmüştüm ama yılmadım ertesi gün hemen küçük küçük yazıp aferini almıştım.O haftanın sonunda mavi gözlü kır saçlı çok sempatik bir hoca geldi.
O kişi hala burada olmama vesile olan kişiydi Kendileri çok değerli Arif hocam. o gün öyle bir motive edici konuşma yaptı ki bütün sınıfta hemen eve gidip ders çalışmalıyız isteği uyandırdı.Hala da öyledir. Dil öğrencisi olmadığım için bana bir tık daha zor geliyordu rusça. .yılan nasıl derisini atıp tazeleniyorsa rusça öğrenirken tekrar yenilemek kendini motive etmen gerekiyor. Bunu ben Arif hocanın konuşmaları sayesinde yaptım ve hala yapıyorum. O günden sonra bu rusçayı en iyi şekilde öğrenmeden bırakmayacağım dedim.Rusça öyle bir şey ki ona aşık olan bir hocanın öğrencisi olunca sizi de aşık ediyor dile .Bu zorlu yolu dikenli gül bahçesinden çiçek toplamaya benzetiyorum. Canım yansa da hem hocalarınızın hemde kendi azmim sayesinde başarmaya devam ettiğim bir yol . Zor olmasına rağmen iyikilerimden. Farklı kültürlerle tanışmayı seven ben artık rus kültürünü tarihini yemeklerini hikayelerini öğreniyorum.Öğrenmem gereken daha bir sürü şey var . Tam öğrendim dediğim anda daha fazlasını öğrenmeye ihtiyacım olduğunu düşündürten bu dille iyi ki karşılaşmışım.
